All methods perfect of producing mushrooms

در این قسمت بهترین روش ساخت کمپوست(در بین روشهای موجود در ایران) و کلیه مراحل و نکات مهم در کمپوست سازی به طور کامل توضیح داده شده است.

اعمال مهم کمپوست سازی به دو فاز اول و دوم تقسیم می شود. فاز یک شامل مرحله میکس مواد اولیه و مرحله تخمیر اولیه می باشد. مرحله تخمیر اولیه شامل : تخمیر بیوشیمیایی و تخمیر شیمیایی است.فاز دوم نیز شامل پاستوریزاسیون و شیرین کردن ( آمونیاک گیری یا کاندیشنینگ ) می باشد.

به همین علت کمپوست حاصله از این روش کمپوست فاز2 نامیده میشود.



(به ادامه مطلب مراجعه کنید)


برچسب‌ها: ساخت کمپوست قارچ دکمه ای, بهترین فرمول ساخت کمپوست, جدیدترین روش کمپوست سازی, فرمول کارخانه ملارد
ادامه مطلب
+      مهندس زارعی  | 

 در سالن پرورش قارچ، مهم‌ترين عامل، حفظ دماي ثابت است. لذا؛ عايق‌بندي ديوارها و سقف از اهميت بالايي برخوردار مي‌باشند. بهتر است درجه مقاومت ديوارها را 11 يا 19 و سقف را 30 درنظر گرفت تا از هدررفتن انرژي جلوگيري كرده و مانع نفوذ رطوبت شود. در اين ميان مي‌توان از ورقه‌هاي فايبرگلاس يا استيروفوم به ضخامت 2.5تا8 سانتي‌متر استفاده نمود و با توجه به رطوبت بالاي اطاق پرورش و به منظور جلوگيري از تعريق بخار بر سطح اين صفحات، از يك لايه پلاستيك به ضخامت 2تا4 ميلي‌متر بين ديوار و لايه عايق مذكور استفاده کرد.

جديدترين نوع ساختارهاي پرورش قارچ يك نوع گلخانه پلاستيكي ايزوله است كه در ساخت آنها، از لوله‌هاي فلزي گالوانيزه مخصوص استفاده مي‌شود. نحوه ساخت اين گلخانه‌ها به اين ترتيب است؛ ابتدا بعد از انتخاب مکاني مناسب و هموار، لوله‌هاي گالوانيزه 4 تا 4.5 را به صورت نيم دايره خم داده و طرفين آن را مستقيماً داخل زمين يا درون ديواره‌هاي جانبي به ارتفاع يك متري از سطح زمين مهار مي‌نمايند. سپس براي ايزوله كردن بيشتر ديواره‌هاي جانبي؛ صفحات استيروفوم (پلي‌استيرين) ضخيم به ضخامت 2.5تا8 سانتي‌متر را به طور عمودي و به عمق 30-60 سانتی متر داخل زمين (طرف خارج ديواره‌ها) كرده تا از سرد شدن كف سالن جلوگيري نمايد. فاصله لوله‌ها از همديگر حدوداً 2 متر بود. عرض دهانه 4تا8 متر، درب آن يك لنگه (1.5 متر) يا دو لنگه و يا كشوئي (2متر) مي‌باشد. ارتفاع مناسب؛ 3 متر و طول آن بسته به عرض دهانه تا 100 متر نيز مي‌رسد.

پوشش اين گلخانه‌ها چند لايه است، به اين ترتيب كه ابتدا، اسكلت لوله‌ها را با سيم‌هاي مفتولي نازك به فاصله نيم متري از هم بافته، سپس روي آن پلاستيك ضخيم ( mm5-6) كشيده (پوشش داخلي)؛ سپس روي آن را با سيم مفتول 2.5، شبكه‌بندي كرده تا ضمن استحكام اسكلت؛ بتوان روي آن؛ يك لايه ايزوله فايبرگلاس (15-7.5 mm) يا چوب پنبه (10-5 mm) قرار دهيم. بالاخره روي لايه عايق را ابتدا يك سيم‌كشي سبك كرده تا مبادا بر اثر باد، اين پوشش به هم خورد و در آخر روي آن را يك پلاستيك سياه رنگ مي‌كشيم كه در صورت لزوم مي‌توان روي پلاستيك را پوششي آلومينيومي نيز كشيد تا درمقابل اشعه آفتاب مقاوم گردد.



+      مهندس زارعی  |